10 Temmuz 2010’da yapılan KPSS’nin sonuçlarının açıklanmasının hemen ardından ortaya çıkan kopya skandalı ile sadece EĞİTİM BİLİMLERİ sınavı iptal edilmişti. 31 Ekim Pazar (bugün) yapılan sınava 279 bin öğretmen yeniden girdi.  Sınavda kopya çekilmesi, kopya skandalının çok geniş bir yelpazeye yayılması, işin içinde cemaat ilişkilerinin olması zaten meşruluğu sorgulanan KPSS’nin, merkezi sınav sistemi ve öğretmen atamaları politikalarının iflas ettiğini bir kez daha gösterdi.

Önce öğrenci olmak için ÖSS’ye şimdi de öğretmen olmak için KPSS’ye giriliyor. Türkiye’deki eğitim fakültelerinde halen yaklaşık 160 bin öğrenci öğretmen olmak için eğitim görüyor. Eğitim fakültelerinden ise her yıl 40 bin kişi mezun oluyor. KPSS’nin ilk yapıldığı 2001’den bu yana her sene ortalama 30 bin civarında atama yapılıyor.  Ve her sene okullarda öğretmen açığı kat be kat büyüyor. Son resmi verilere göre okullarımızda bulunan öğretmen açığı 135 bin civarında. Atanan öğretmenlerin yarısı 4b’li (iş güvencesinin sözleşme hükümlerine bağlı) olarak göreve başlıyor.  Okullarda ki açık ise ‘ücretli öğretmen’ olarak ataması yapılmayan eğitim fakültesi mezunları ve diğer üniversite mezunları ile dolduruluyor.

AMAÇ ÖĞRETMENLERİN YETERLİLİĞİNİ ÖLÇMEK DEĞİL; EĞİTİMDE İSTİHDAMI PARÇALAMAK VE GÜVENCESİZLEŞTİRMEK!

MEB, eğitim fakültesi mezuniyetini yeterli görmeyip, KPSS’ye girme ve barajı şart koşarken; eğitim fakülteleri dışında da bazı bölümlere formasyon veriliyor – bunun yanında öğretmenleri atamadan yine aynı okullarda ‘ücretli’ sıfatıyla iş güvencesinden yoksun ve çok düşük ücretlere çalıştırıyor. Ağustos ataması ertelenince MEB’de açığı ücretli öğretmenlerle kapatacağız, açıklaması yapmıştı. Sadece İstanbul’da 32 bin açık olduğu biliniyorken, ataması planlanan 30 bin öğretmen de tüm açığı kapatamayacak. Milli Eğitim Bakanlığının içinde bulunduğu çelişkili durum gösteriyor ki öğretmen atamalarını merkezi bir sınava bağlamak, yeterlilik ölçmek – nitelikli eğitim verebilen kadro oluşturmak değil; zaten gözden çıkardığı “özelleştirme”yi planladığı okullara ayırdığı bütçeyi daraltmak, maliyetleri azaltmak için. Bunun velilere-öğrencilere yansıyan hali okullarda para toplanması biçiminde olurken, öğretmenlerde de güvencesiz çalıştırma biçiminde yaygınlaşıyor.

İşsizliğin artarak çoğaldığı ülkemizde çarpık gelişen istihdam politikaları, insanları hem iş güvencesinden hem de gelecek güvencesinden yoksun işlerde çalışmaya mecbur bırakıyor.  Binlerce üniversite mezunu kendi alanında iş bulamazken,  ‘geçici’ olacağının düşünerek başladığı ‘ücretli öğretmenlik’ asıl işleri oluveriyor.  

Öğretmenler kamuda aynı işi yaptıkları halde ücretli-sözleşmeli-vekil-usta öğretici olarak parçalanıyor; bu parçalanma ile öğretmenlerin en doğal hakkı olan sendikalı olma hakkı da ellerinden alınmaya çalışılıyor. Diğer taraftan öğretmenler sadece kamuda değil özel sektörde de; dershanelerde, özel okullarda, özel eğitim rehabilitasyon merkezlerinde bir gün atanacağım umuduyla ‘geçici’ olacağını düşünerek çok uzun saatlere çok düşük ücretlere, sigortasız ve iş güvencesiz çalışmak zorunda bırakılıyor.

Öğretmenlerin güvencesizleştirilmesi okullarda verilen eğitimin bilimselliğini de sorgulatıyor. Çocuklar sene içinde bazen 4 bazen 8 öğretmen değiştirebiliyor. Eğitimin sürekliliğine ters olan bu durum hem öğrencilerin geleceklerine, eğitim hakkına saldırı; hem de öğretmenlerin insanca yaşayacak bir işte çalışma hakkına saldırı.

İlkokuldan üniversiteye kadar eğitim politikalarının yeniden yapılandırılması şart. Ancak bu yapılandırma ‘kar’ hırsının olmayacağı bir düzlemde öğretmenin ve öğrencinin talepleri ve istekleri doğrultusunda yapılmalı.

Bu noktada güvencesiz öğretmenlerin talepleri;

•    KPSS KALDIRILSIN.

•    FORMASYON ALAN TÜM ÖĞRETMENLERİN ÖNCELİKLER EĞİTİM FAKÜLTESİ MEZUNLARININ, MEZUNİYET YILLARINA GÖRE ATAMALARI YAPILSIN.

•    EĞİTİMDE GÜVENCESİZ ÇALIŞTIRMA BİÇİMLERİ OLAN ÜCRETLİ, SÖZLEŞMELİ, VEKİL STATÜLERİ KALDIRILSIN VE YASAKLANSIN!

•    ÖĞRETMEN YETİŞTİREN EĞİTİM FAKÜLTELERİNİN, TEKNİK EĞİTİM FAKÜLTELERİNİN KONTENJANI ÖĞRETMEN İHTİYACINA GÖRE OLUŞTURULSUN.